Laatste dag in Burkina Faso

Dag 45-48

Vanaf Bobo was het maar 50 km tot in Banfora, dus had ik tijd genoeg om gelijk de buurt van Banfora te verkennen, die zoals beloofd door de reisgids, zeer mooi was. Eerst naar de watervallen van Kariguélla.

Door de fantastische gps kaarten van OpenMapSource kon ik zonder problemen binnendoor rijden, en van het groene landschap genieten waar ik voor het eerst landbouw zag op grote,industriele schaal.
Bij de watervallen aangekomen was ik de enige toerist en kon ik het terrein zonder gids verkennen en me aan wat amateur bergbeklimmen wagen en zo m´n eigen route volgen, heerlijk.

Van daar ging het door authentieke dorpjes naar het meer van Tengréla, waar een boottrip naar de Hippo´s in de inkomprijs was inbegrepen. Na een halfuurtje al zagen we het eerste nijlpaard z´n kop boven water steken, en even later dreven we op 50 meter van een 5 tal nijlpaarden.

Een camera met zoom had leuk geweest

Omdat er een kleintje bij was konden we niet dichterbij komen. Gelukkig had ik een eigen peddel meegenomen om in geval van nood mee te peddelen, want die beesten kunnen gevaarlijk uithalen.

 Na weer een mooi ritje kwam ik aan een bruggetje dat versperd was en waar ze geld vroegen om de takken weg te halen, of ik kon ook langs deze weg:

Ik heb dan maar betaald, hoewel het duidelijk oplichting was en zo was ik op tijd in Banfora om in te checken bij het charmantste hotel van Burkina, La Canne au Sucre. Hier maken ze hun eigen rhum en dat kon ik merken aan de hoofdpijn en de rekening de volgende dag.

Volgende dag nog 100 km piste (de laatste, de rest zal asfalt zijn) om bij de Pics de Sindou te geraken en dan richting Mali. Die pics de Sindou vielen een beetje tegen, ik denk dat ik ze allemaal op deze foto heb gevangen.

De grensovergang ging in een afrikaanse recordtijd van 45 minuten en 2 dagen later ben ik terug bij Auberge Djamilla in Bamako, waar ik een maand geleden met Boni, de 2 andere Belgen tegenkwam.

Boni is trouwens nu in het hospitaal van Lomé, Togo, opgenomen met malaria, hopelijk geneest hij snel.

(EDIT: Boni bleek de zwaarste vorm van malaria te hebben en moest gerepatrieerd worden naar Belgie, hij is beter nu, maar de motor staat nog altijd in Lomé)

Ik zet in 2 dagen koers naar de grens met Mauritanië.

Rust in Ouagadougou

Dag 23 - 25

Aangekomen in het backpackers plaatsje ¨Le Pavillion Vert¨ in Ouagadougou nemen we de tijd om een aantal zaken in orde te brengen, zoals het repareren van mijn velg, dat bij de eerste die ik het vroeg, de mechanicien van een Total tankstation, geen enkel probleem was. Ik zou zeer tevreden zijn, en amper 1 uur later was ik dat ook, wiel gedemonteerd, band eraf, even de fiets op om het ergens te laten warmblazen en rechten en klaar. Iemand met zijn hiel en 1 bandenlepel een band zien monteren is ook magisch, zeker voor iemand als ik, die 3 lepels nodig heeft en dan nog een arm tekort heeft.

Bij ons willen ze aan zoiets zelfs niet beginnen, of kost het handenvol geld.

Probleem 2: lichte vorm van tourista, ik zal geen verdere details geven,laat ik zeggen dat ik net op tijd een kamer met toilet had gereserveerd.
Probleem 3: geld, nergens in Mali en nu ook in Burkina kan ik terecht mijn mijn Mastercard, Visa is geen probleem maar heb ik niet. Nog even en ik ben even arm als de gemiddelde Afrikaan.
Probleem 4: Visa voor Ghana en Mali, opgelost in 2 dagen, recordtijd!
Probleem 5: Achterband is half versleten, opgelost in 1 dag door de eigenaar die ook motorfreak is en door stom toeval een aantal perfecte banden kan leveren die anders in heel West Afrika niet te vinden zijn.

Verder heb ik nog postkaartjes verstuurd en mijn kleding gewassen en dan rest enkel nog relaxen bij 30 graden plus...